Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

Σε περιμένω παντού


Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου,
μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου.
Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται
νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.


Τὴν ἀγάπη μας αὔριο, θὰ τὴ διαβάζουν τὰ παιδιὰ στὰ σχολικὰ βιβλία, πλάι στὰ ὀνόματα τῶν ἄστρων καὶ τὰ καθήκοντα τῶν συντρόφων.
Ἂν μοῦ χάριζαν ὅλη τὴν αἰωνιότητα χωρὶς ἐσένα,
θὰ προτιμοῦσα μιὰ μικρὴ στιγμὴ πλάι σου.


Θὰ θυμᾶμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερὰ καὶ μεγάλα,
σὰ δύο νύχτες ἔρωτα, μὲς στὸν ἐμφύλιο πόλεμο.

Α! ναι, ξέχασα να σου πω πως τα στάχυα είναι χρυσά κι απέραντα γιατί
σ'αγαπώ.
Κλείσε το σπίτι. Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί και προχώρα. Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται
ένα ψωμί στα οκτώ, εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος
των τουφεκισμένων. Σε όποιο μέρος της γης, σ'όποια ώρα, εκεί που πολεμάνε και
πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούριο κόσμο, εκεί θα σε περιμένω αγάπη μου...

Τάσος Λειβαδίτης

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012

Julia


 Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι καλύτερο για απόψε το βράδυ...Απλά αξεπέραστο...

Julia, Pavlov's Dog

Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2012

Παιχνίδι


Όλα είναι όμορφα το καλοκαίρι. Όταν με μια ανάσα το σώμα σου γεμίζει από οξυγόνο και πεύκο, τότε έχεις νικήσει το χρόνο για μια στιγμή και με μια ανάσα. Αυτή η ψευδαίσθηση για εμάς υπάρχει, για να έχουμε κάτι απ'τα πολλά να περιμένουμε, κάτι που θα έρθει σίγουρα, που πάντα θα έρχεται. Κι όσο οι γνώριμοι ήχοι απομακρύνονται τόσο μια ασυνήθιστη αύρα σε κυκλώνει κι ένα περίεργο αίσθημα νοσταλγίας σε κατακλύζει απ'όπου κι αν φεύγεις όπου κι αν πηγαίνεις. Δεν είναι μόνο η θάλασσα, ο ήλιος κι η ανεμελιά που πολλοί καρτερούν. Το καλοκαίρι είναι μια παράξενη διαδικασία, ένας συναισθηματικός εθισμός σε αυτά που θυμίζει και σε αυτά που δεν θα έπρεπε να θυμίζει. Είναι οι ψίθυροι, είναι η δύση κι η ανατολή, είναι οι άνθρωποι που έφυγαν δια παντός κι αυτοί που είναι εδώ με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, ένα παιχνίδι είναι. Αυτό είναι. 

Κυριακή 22 Ιουλίου 2012



Κι εσύ τρελή με τυραννάς, Μαρίζα Κωχ

Δες με, πίσω από λάστιχα, τροχούς
βαλμένος σταθερά μέσα σε πρέσα
δες με πίσω από γυάλινα φτερά
που φόρεσα γερά γιατί σ'αρέσαν

Κι εσύ τρελή με τυραννάς και
πίκρες με κερνάς πρωί και βράδυ
μοιάζεις με κόρη μάγισσας
που αλλάζει πρόσωπα μες το σκοτάδι

Δες με, δεκάξι ώρες στο ντορό
γεννιέμαι και πεθαίνω στο τιμόνι
δες με, δεκάξι ώρες δεν περνούν
μες τον πνιχτό αέρα που σκοτώνει.


Ένα ωραίο τραγούδι από μια πολύ όμορφη φωνή...

http://www.youtube.com/watch?v=pTtiAsAwIrY


Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

Κόκκινο κοχύλι


Μοιάζεις με βροχή καλοκαιρινή
όταν με κοιτάς 
και φιλιά ζητάς να δροσιστείς

Πόσο σ'αγαπώ δέρμα τρυφερό
είσαι η χαρά που έψαχνα να βρω
τόσο καιρό

Στην καρδιά μου έχει μείνει
ένα κόκκινο κοχύλι
από τ'άσπρο καλοκαίρι
ποιος θεός σε έχει φέρει
στη ζωή μου για να μείνεις σαν
ανάμνηση μιας δίνης

Άστρο μακρινό μες τον ουρανό
φύλαξε γλυκά
στην τρελή τροχιά
το μυστικό

Κόκκινο κοχύλι, Δήμητρα Γαλάνη-Κωνσταντίνος Βήτα



Πόσο όμορφο και γλυκό...