Θα πενθώ πάντα- μ'ακούς;- για σενα,
μόνος, στον παράδεισο.
(......)
Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά
Οι κιθάρες που αναβόσβηναν κάτω από τα νερά
Τα "πίστεψε με" και τα "μη"
Μια στον αέρα, μια στη μουσική
(.......)
Παιδί με το λιβάνι και με τον κόκκινο σταυρό
Την ώρα που βραδιάζει στων βράχων το απλησίαστο
Πενθώ το ρούχο που άγγιξα και μου ήρθε ο κόσμος.
(.......)
Έτσι μιλώ για σενα και για μενα
Επειδή σ'αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
να μπαίνω σαν πανσέληνος
από παντού, για το μικρό το πόδι σου μεσ'στ'αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
μέσ'από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε
Ακουστά σ'έχουν τα κύματα
πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
πώς λες ψιθυριστά το "τι" και το "ε"
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Πάντα εσύ τ'αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεγμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά.
(.......)
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ'αγαπώ και σ'αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία
που το εξαργυρώνει.
Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ'ουρανού με τ'άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή
που πια δεν έχω τίποτε άλλο
μες τους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
να φωνάζω από σενα και να με χτυπάει η φωνή μου
να μυρίζω απο σενα και ν'αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ'αλλού φερμένο
Δεν τ'αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ'ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μεσ'στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
να μιλώ για σενα και για μενα.
(.......)
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ'ακούς
της αγάπης
μια για πάντα το κόψαμε, μ'ακούς
και δε γίνεται ν'ανθίσει αλλιώς, μ'ακούς
Σ'άλλη γη, σ'άλλο αστέρι, μ'ακούς
δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
που αγγίξαμε ο ίδιος, μ'ακούς...
(......)
Αποσπάσματα από το "Μονόγραμμα".
--------------
Πριν από τα μάτια μου ήσουν φως.
Πριν από τον Έρωτα, έρωτας.
Κι όταν σε πήρε το φιλί, Γυναίκα.
Επίγραμμα.
Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας
πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι
κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά.
Μικρά Έψιλον.
Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα. Ό,τι αγαπώ
βρίσκεται στην αρχή του πάντα.
Ήλιος ο πρώτος.
Κοιμήσου καραμέλα μου για να σε πιπιλίσω.
----------
Κατά τ'άλλα, τρώω περγαμόντο για να ξημερώσει
και γράφω ποιήματα για να ερωτεύομαι σωστά.
----------
Γρατζουνάει το πρώτο σου φιλί, όπως το πρώτο σου ποίημα.
---------
Κάποτε νιώθω σαν να'μαι ανάμεσα σ'αυτούς που
δεν γνώρισα ποτέ.
---------
Την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις.
---------
Και στον ενεστώτα του αρέσει να ξενοπλαγιάζει
ο έρωτας και στον παρακείμενο. Με λίγο παραπάνω πιπέρι κατά
την περίσταση.
Εκ του πλησίον.
