"Αλίμονο στο φτωχό εκείνο κορίτσι που παρεκκλίνει απ'το
δρόμο της αμαρτίας!..."

Καρλ Κράους



Κυρίες μου, είστε όλες υπέροχες...

..." Ήμουν γεννημένος ν'αγαπώ και από μικροψυχία
έπαιζα το δυνατό πνεύμα.
Ο τρομερός φόβος μήπως είμαι όμοιος με τους άλλους
είναι που μ'έκανε να τους απεχθάνομαι.
Πρέπει να είσαι πολύ δυνατός για να τολμάς ν'αγαπάς."...


Benoite Groult, Τα τρία τέταρτα του χρόνου

(κενό)

Είχα αποφασίσει πως αυτόν τον μικρό τόπο θα τον αφήσω ανεπηρέαστο από τη βρώμα, τη μπόχα και τη δυσωδία του έξω κόσμου που μόνο αγγελικά πλασμένος δεν είναι (κάθε φορά η ίδια πρωτόγνωρη ανακάλυψη, η ίδια έκπληξη και μια εκ νέου συνειδητοποίηση). Όλα τα περίεργα, τα τραγικά και τα άσχημα προτιμώ να τα συζητώ δια ζώσης, να θυμώνω πολύ επί τόπου, να κοκκινίζω από νεύρα, να απορώ, να τρελαίνομαι, να βρίζω. Ήθελα, λοιπόν, αυτό το ιντερνετικό μονοπάτι να είναι φωτεινό και αμόλυντο, να αφήσω έξω ο,τιδήποτε ενάντια στη ζωή. Στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορώ. Δεν γίνεται. Με πνίγει.
Ο μήνας ξεκίνησε με ένα τραγικό και πολύ λυπηρό συμβάν. Δυο νέα παιδιά της ομάδας ΔΙ.ΑΣ έχασαν εχθές το βράδυ τη ζωή τους αφού πυροβολήθηκαν με μένος από ένοπλους ληστές. Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο έγινε και χωρίς να θέλω να γίνω μάντης κακών, μάλλον δεν θα είναι ούτε η τελευταία. Για ακόμα μια φορά έμεινα άναυδη μπροστά στην ωμότητα και την αγριότητα που στάζει αίμα. Αναρωτήθηκα ποιο ισχυρό ένστικτο ζούγκλας είναι αυτό, ποιος γενετικός κώδικας, αν θέλετε, και ποια τάση που οπλίζουν ένα χέρι και με το απλό πάτημα της σκανδάλης τερματίζουν μια ζωή, δυο ζωές, τρεις ζωές. Μπορείτε να με θεωρήσετε αφελή, δεν με πειράζει. Δεν είμαι συμβιβασμένη με το θάνατο. Ούτε με τον δικό μου ούτε με των αγαπημένων μου προσώπων ούτε με ΚΑΝΕΝΟΣ τελικά. Είμαι πολύ νέα για να δεχτώ την ιδέα του και δεν ξέρω αν θα σταματήσω ποτέ να τον φοβάμαι. Με σοκάρει, με παγώνει, με τρομάζει. Είναι αυτό το χαρακτηριστικό σφίξιμο στο στομάχι που με πιάνει σε κάθε τέτοιο άκουσμα. Κάποιες φορές τον θεωρώ αναμενόμενο, κάποιες άλλες πάλι αναίτιο και άδικο. Τα μέσα βούηξαν εχθές το βράδυ, θα συνεχίσουν για κάποιες μέρες ακόμα και μετά θα σωπάσουν. Πάντα έτσι γίνεται καθώς η ζωή συνεχίζεται όπως λένε. Λες και δεν την τρομάζουν οι πληγές που αφήνει ο θάνατος, σχεδόν κυνικά συνεχίζει το δρόμο της χωρίς να κοιτάξει πίσω. Οι δρόμοι εξακολουθούν να είναι πολύβοοι, τα αυτοκίνητα να κινούνται, τα φανάρια να αναβοσβήνουν και με την ίδια ευκολία που το κόκκινο διαδέχεται το πράσινο κάποιες ζωές χάνονται, κάποιοι άνθρωποι δεν υπάρχουν πια. Έτσι απλά, σαν να μην έγινε τίποτα. Όλα κυλούν κανονικά στους ίδιους ρυθμούς, ακλόνιτα και μηχανιστικά. Τόλμησα να φανταστώ τις κραυγές των δυο αυτών γυναικών που έφεραν στη ζωή αυτά τα παιδιά για να τους τα πάρει πίσω με τον πιο σκληρό τρόπο. Η φαντασία μου σίγουρα δεν είναι αρκετή. Αναλογίζομαι τις στιγμές που αυτά τα παιδιά μιλούσαν, διασκέδαζαν, γελούσαν, παρατηρούσαν και μάθαιναν τον κόσμο, συναναστρέφονταν με άλλους ανθρώπους, πήγαιναν εκδρομές, ερωτεύτηκαν, λυπήθηκαν, με δυο λόγια ζούσαν. Ξαφνικά τα γέλια έπαψαν και οι αναμνήσεις πάγωσαν. Αναρωτήθηκα τόσο έντονα για το εξής και ταυτόχρονα σοκαρίστηκα: όταν εχθές το πρωί άνοιξαν τα μάτια τους φαντάστηκαν πως αυτή θα είναι και η τελευταία φορά; ΟΧΙ. ΟΧΙ. ΟΧΙ. ΟΧΙ.
Σήμερα στην ελληνική βουλή, όλοι όρθιοι κράτησαν ενός λεπτού σιγή. Αυτό που εγώ ξέρω είναι πως η σιγή δεν επέφερε ποτέ καμία αλλαγή. Καλό σας μήνα.

Όταν...

Όταν θέλεις να είσαι πιο όμορφη από ποτέ...
Όταν νιώθεις πιο όμορφη από ποτέ...
Όταν τα μάτια σου κοιτούν αχόρταγα...
Όταν τα χέρια σου ψάχνουν αχόρταγα...
Όταν θες με μανία να απορροφηθείς...
Όταν θες να αποδομηθείς...
Όταν θες να ξεχάσεις όσα ήξερες μέχρι τώρα...
Όταν θες να σπάσεις σε χίλια κομμάτια και να δημιουργηθείς απ'την αρχή...
Όταν ζεις με τις αισθήσεις σε έκσταση...
Όταν τα αφτιά σου δεν χορταίνουν να ακούν...
Όταν μέσα στην καρδιά σου φουσκώνει ένα κόκκινο μπαλόνι ολοένα και περισσότερο...
Όταν οι ώρες κυλούν σαν νερό και ποτέ δεν σου φτάνουν...
Όταν η μαγεία της νύχτας δεν χάνεται ποτέ...
Όταν όλος ο κόσμος γεννιέται και πεθαίνει στη φλόγα ενός αναπτήρα...
Όταν το γκάζι σε δρόμο ανοιχτό είναι μόνο η αρχή...
Όταν το κρύο αεράκι σε κάνει να κουρνιάζεις σε ζεστή αγκαλιά...
Όταν θες να κλείσεις στα χέρια σου εκείνη τη φλόγα μην τυχόν και σβήσει ποτέ...
Όταν έχεις τάσεις φυγής κι όταν φοβάσαι λιγάκι...
Όταν όλα αυτά, τότε τι;;

Lovers, Monsieur Minimal

http://www.youtube.com/watch?v=ipKxGGDq8WO


Love is a hero, you've got to treat it right
I wanna eat your heart now, would you mind?

Απόγευμα στο δέντρο, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.youtube.com/watch?v48jxHxRnJOY&feature=related

Ο κόσμος ξεμακραίνει, είναι βράδυ, μη μιλάς
Ωραία στιγμή μου ξένη, στάσου λίγο αν μ'αγαπάς
Βαθαίνουν τα πηγάδια το φεγγάρι όταν κοιτάς
Ζωή μου που'σαι άδεια, γέλα λίγο αν μ'αγαπάς...

Ανθίζουνε τ'αστέρια, όνειρο μου, όταν περνάς
Δως μου τα δυο σου χέρια και τον κόσμο αν μ'αγαπάς...


Γιατί δεν έρχεσαι, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.youtube.com/watch?v=6YIlg2h4q20

Μια καταιγίδα θέλω να'ρθει να ουρλιάξει
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο ν'ανεβεί και να τον κάψει...


Παράκληση, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.youtube.com/watch?v=zvs2tRIqjnw

...μ'ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι
ένα αεράκι να μας πάρει
φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας...

...τα τσιγάρα σου...

Σε παρατηρώ όπως ανάβεις το τσιγάρο
Φιλούν τα χείλη σου το φίλτρο
Ρουφούν αχόρταγα τη νικοτίνη...

Ζηλεύω
Ζηλεύω τα τσιγάρα σου
Δεν τα καπνίζεις, ερωτοτροπείς αδιάκοπα
μαζί τους κι ύστερα
με μια κίνηση τα θανατώνεις στο τασάκι.
Κάπνισε με, θέλω να σου φωνάξω!

Με κοιτάς κρυφά
Παίζεις με τον αναπτήρα

Σωπαίνεις και ελευθερώνεται όλη η ομορφιά σου
Απλώνεις το χέρι σου και
γεφυρώνεις το σώμα σου με το δικό μου
Στρατιές πόθου διασχίζουν τη γέφυρα μας
και τότε
τα χείλη μου παίρνουν τη θέση των τσιγάρων σου...


Κική Μαυρίδου

Ssss...

Πόσο λάθος κάνουμε κάποιες φορές όταν νομίζουμε ότι όλα έχουν μπει σε μια σειρά. Μια σειρά που θα ήθελες να είναι μη αναστρέψιμη. Αυστηρή και με σαφή προορισμό. Αναλογίζομαι το ειρωνικό γελάκι σιγουριάς εκείνης της "δύναμης" που το ήξερε πριν από εσένα για εσένα. Δαιμόνιο. Εσύ έκανες ένα όμορφο λάθος. Κάθε προσπάθεια αποφυγής φαντάζει μάταιη. Νομίζω δεν υπάρχει λόγος να αποφύγεις ό,τι μπορεί να σε γεμίσει χαρά. Ή αυξάνεις επικίνδυνα τον βαθμό εμπλοκής σου ή αποχωρείς με άδεια χέρια. Είναι μάταιο να αποφεύγεις αυτά που είναι εδώ, αυτά που έρχονται, αυτά που έχουν υπόσταση, αυτά που συμβαίνουν τώρα. Όλα αυτά που μπορείς να κοιτάξεις από πολύ κοντά, αυτά που μπορείς να αγγίξεις με τις άκρες των δαχτύλων σου, να φιλήσεις, να δαγκώσεις, να μυρίσεις, να γευτείς. Χάρισε το πιο πλατύ σου χαμόγελο και άφησε να σε αγκαλιάσουν, να σε παρατηρήσουν εξονυχιστικά, να χαϊδέψουν το πρόσωπο σου και να μυρίσουν τα μαλλιά σου. Μπέρδεψε γλυκά τις διαθέσεις σου και άσε τη βροχή να πέφτει. Κλείσε τα μάτια χωρίς να σε νοιάζει η αυριανή μέρα. Συνήθως στο πρώτο φως τα μάγια λύνονται. Δώσε πνοή στη μαγεία που έχεις ανάγκη. Τίποτα δεν είναι αυτοσκοπός. Δώσε λίγο από εσένα και πάρε λίγο απ'τον άλλο. Μπλέξε τις θερμοκρασίες και βάλε το αυτί σου πάνω σε καρδιά που χτυπάει δυνατά. Τρύπωσε μέσα σε χέρια ζεστά και άσε να φιλήσουν τα δικά σου. Μίλα ψιθυριστά και αύξησε έτσι την ένταση. Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι. Αφέσου...

Lies, Broken Records

http://www.youtube.com/watch?v=TuDUiVwNpdc&feature=player_embedded

So out of line, with the stars and the sky, with our feet wet with dew
we will sing me and you,
with your hands on my chest say i love you the best and kiss me, kiss me...