Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011



Όταν...

Όταν θέλεις να είσαι πιο όμορφη από ποτέ...
Όταν νιώθεις πιο όμορφη από ποτέ...
Όταν τα μάτια σου κοιτούν αχόρταγα...
Όταν τα χέρια σου ψάχνουν αχόρταγα...
Όταν θες με μανία να απορροφηθείς...
Όταν θες να αποδομηθείς...
Όταν θες να ξεχάσεις όσα ήξερες μέχρι τώρα...
Όταν θες να σπάσεις σε χίλια κομμάτια και να δημιουργηθείς απ'την αρχή...
Όταν ζεις με τις αισθήσεις σε έκσταση...
Όταν τα αφτιά σου δεν χορταίνουν να ακούν...
Όταν μέσα στην καρδιά σου φουσκώνει ένα κόκκινο μπαλόνι ολοένα και περισσότερο...
Όταν οι ώρες κυλούν σαν νερό και ποτέ δεν σου φτάνουν...
Όταν η μαγεία της νύχτας δεν χάνεται ποτέ...
Όταν όλος ο κόσμος γεννιέται και πεθαίνει στη φλόγα ενός αναπτήρα...
Όταν το γκάζι σε δρόμο ανοιχτό είναι μόνο η αρχή...
Όταν το κρύο αεράκι σε κάνει να κουρνιάζεις σε ζεστή αγκαλιά...
Όταν θες να κλείσεις στα χέρια σου εκείνη τη φλόγα μην τυχόν και σβήσει ποτέ...
Όταν έχεις τάσεις φυγής κι όταν φοβάσαι λιγάκι...
Όταν όλα αυτά, τότε τι;;



Lovers, Monsieur Minimal

http://www.youtube.com/watch?v=ipKxGGDq8WO


Love is a hero, you've got to treat it right
I wanna eat your heart now, would you mind?




Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011


Απόγευμα στο δέντρο, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.youtube.com/watch?v48jxHxRnJOY&feature=related

Ο κόσμος ξεμακραίνει, είναι βράδυ, μη μιλάς
Ωραία στιγμή μου ξένη, στάσου λίγο αν μ'αγαπάς
Βαθαίνουν τα πηγάδια το φεγγάρι όταν κοιτάς
Ζωή μου που'σαι άδεια, γέλα λίγο αν μ'αγαπάς...

Ανθίζουνε τ'αστέρια, όνειρο μου, όταν περνάς
Δως μου τα δυο σου χέρια και τον κόσμο αν μ'αγαπάς...


Γιατί δεν έρχεσαι, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.youtube.com/watch?v=6YIlg2h4q20

Μια καταιγίδα θέλω να'ρθει να ουρλιάξει
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο ν'ανεβεί και να τον κάψει...


Παράκληση, Αλκίνοος Ιωαννίδης

http://www.youtube.com/watch?v=zvs2tRIqjnw

...μ'ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι
ένα αεράκι να μας πάρει
φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας τη μικρή ζωή μας...


Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011


...τα τσιγάρα σου...


Σε παρατηρώ όπως ανάβεις το τσιγάρο
Φιλούν τα χείλη σου το φίλτρο
Ρουφούν αχόρταγα τη νικοτίνη...

Ζηλεύω
Ζηλεύω τα τσιγάρα σου
Δεν τα καπνίζεις, ερωτοτροπείς αδιάκοπα
μαζί τους κι ύστερα
με μια κίνηση τα θανατώνεις στο τασάκι.
Κάπνισε με, θέλω να σου φωνάξω!

Με κοιτάς κρυφά
Παίζεις με τον αναπτήρα

Σωπαίνεις και ελευθερώνεται όλη η ομορφιά σου
Απλώνεις το χέρι σου και
γεφυρώνεις το σώμα σου με το δικό μου
Στρατιές πόθου διασχίζουν τη γέφυρα μας
και τότε
τα χείλη μου παίρνουν τη θέση των τσιγάρων σου...


Κική Μαυρίδου


Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011



Ssss...

Πόσο λάθος κάνουμε κάποιες φορές όταν νομίζουμε ότι όλα έχουν μπει σε μια σειρά. Μια σειρά που θα ήθελες να είναι μη αναστρέψιμη. Αυστηρή και με σαφή προορισμό. Αναλογίζομαι το ειρωνικό γελάκι σιγουριάς εκείνης της "δύναμης" που το ήξερε πριν από εσένα για εσένα. Δαιμόνιο. Εσύ έκανες ένα όμορφο λάθος. Κάθε προσπάθεια αποφυγής φαντάζει μάταιη. Νομίζω δεν υπάρχει λόγος να αποφύγεις ό,τι μπορεί να σε γεμίσει χαρά. Ή αυξάνεις επικίνδυνα τον βαθμό εμπλοκής σου ή αποχωρείς με άδεια χέρια. Είναι μάταιο να αποφεύγεις αυτά που είναι εδώ, αυτά που έρχονται, αυτά που έχουν υπόσταση, αυτά που συμβαίνουν τώρα. Όλα αυτά που μπορείς να κοιτάξεις από πολύ κοντά, αυτά που μπορείς να αγγίξεις με τις άκρες των δαχτύλων σου, να φιλήσεις, να δαγκώσεις, να μυρίσεις, να γευτείς. Χάρισε το πιο πλατύ σου χαμόγελο και άφησε να σε αγκαλιάσουν, να σε παρατηρήσουν εξονυχιστικά, να χαϊδέψουν το πρόσωπο σου και να μυρίσουν τα μαλλιά σου. Μπέρδεψε γλυκά τις διαθέσεις σου και άσε τη βροχή να πέφτει. Κλείσε τα μάτια χωρίς να σε νοιάζει η αυριανή μέρα. Συνήθως στο πρώτο φως τα μάγια λύνονται. Δώσε πνοή στη μαγεία που έχεις ανάγκη. Τίποτα δεν είναι αυτοσκοπός. Δώσε λίγο από εσένα και πάρε λίγο απ'τον άλλο. Μπλέξε τις θερμοκρασίες και βάλε το αυτί σου πάνω σε καρδιά που χτυπάει δυνατά. Τρύπωσε μέσα σε χέρια ζεστά και άσε να φιλήσουν τα δικά σου. Μίλα ψιθυριστά και αύξησε έτσι την ένταση. Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι. Αφέσου...



Lies, Broken Records


http://www.youtube.com/watch?v=TuDUiVwNpdc&feature=player_embedded

So out of line, with the stars and the sky, with our feet wet with dew
we will sing me and you,
with your hands on my chest say i love you the best and kiss me, kiss me...




Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011



ΠΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ!


Μπορείς είτε να κλειστείς στο καβούκι σου είτε να ζήσεις. Ακόμη, μπορείς να επιλέξεις πώς θα ζήσεις και ποιούς ρόλους θα διαδραματίσεις στην ταινία που λέγεται "ζωή". Μπορείς εσύ να βάλεις τα χρώματα και τις μυρωδιές, να φτιάξεις εικόνες, να συνθέσεις στιγμές. Μπορείς να "κατεβάσεις ρολά", να φτιάξεις ένα δικό σου ουτοπικό κόσμο με χαρακτήρες που θα πεθαίνουν και θα επιστρέφουν αναλόγως τις διαθέσεις σου. Μπορείς να γκρινιάζεις από το πρωί μέχρι το βράδυ ασταμάτητα, να γίνεσαι ένα αφόρητο βάρος στους γύρω σου, να είσαι ένας ταλαίπωρος εξ επαγγέλματος. Μπορείς να βάλεις την Αυτού Μεγαλειότης σου να κάθεται στο θρόνο που εσύ της έφτιαξες, να τη στολίσεις faux bijoux και να τη μάθεις να κοιτάει με κομπασμό. Μπορείς να βγαίνεις όπως και να'χει κάθε Σάββατο βράδυ -έτσι προστάζει το εγχειρίδιο του χαρούμενου και αισιόδοξου όντος- και να επισκέπτεσαι τα πιο "in" μέρη της πόλης ντυμένος με τίποτα λιγότερο από ο,τιδήποτε σικάτο, μοδάτο και ακριβό. Μπορείς, πίνοντας παράλληλα το εξωτικό ποτό σου, να προσποιείσαι ότι ακούς με ευλάβεια και κατανόηση τη χαροκαμμένη "φίλη" σου που τόσο καιρό είχες να μάθεις νέα της και πολύ σου έλειψε, ενώ ουσιαστικά γδύνεις με τα μάτια τον γραμμωμένο barman που όλο νόημα κουνάει το shaker ετοιμάζοντας σου το τρίτο κατά σειρά "sex on the beach". Μπορείς ολοένα να αυξάνεις τους "φίλους" σου στο facebook, να συνηθίζεις τα "greeklish", να κατασκοπεύεις όλους τους πρώην που κανείς τους δεν σου άξιζε εδώ που τα λέμε, να ανεβάζεις συνεχώς πληθώρα από φωτογραφίες σου προωθώντας εκείνη την εικόνα του εαυτού σου που σε μεταμορφώνει σε επίγεια-ο θεά-ό. Όσο περισσότερα τα σχόλια δε, τόσο πιο ολοκληρωμένη-ος αισθάνεσαι, τόσο πιο αποδεκτός. Μπορείς να διατρέχεις τους διαδρόμους του Πανεπιστήμιου όλο τουπέ και χάρη, να εγκλωβιστείς στη μίζερη και αυτοσυντηρούμενη κλίκα που επιτάσσει το κοινό γούστο στα gucci παπούτσια, να συζητάς τάχα μου δήθεν για Κούντερα και Γιάλομ μέσα στην αίθουσα και για το πόσο σε ενθουσίασε η καταλανική αρχιτεκτονική στην Ισπανία, ενώ τις ελεύθερες ώρες σου να ξεκοκκαλίζεις με αδηφαγία το "cosmopolitan" προσπαθώντας να καταλάβεις τι είναι αυτό το ριμάδι σημείο "e" -το "g" είναι πλέον πασέ-. Σίγουρα ο λόγος του Θάνου Ασκητή δεν είναι όσο "talk to me dirty" πρέπει για να σε διεγείρει. Μπορείς να διαλέγεις συντρόφους βάσει των τραπεζικών τους λογαριασμών, των καλογυαλισμένων παπουτσιών και της δεινής ικανότητας να κλείνουν τραπέζι στο "Island" σε μέρες αιχμής.
Απ'την άλλη, μπορείς να ντύνεσαι βολικά, φινετσάτα και θηλυκά. Μπορείς να παραμένεις φυσική τις πρωινές ώρες ούσα απαλλαγμένη από το βαρύ μακιγιάζ, για πρωινό να πίνεις ζαχαρούχο γάλα παρέα με γεμιστά μπισκότα και να αγριοκοιτάς οποιονδήποτε φέρεται πρωί-πρωί με αγένεια, αλλά και όλες τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας. Μπορείς να τραγουδάς απαράδεκτα και ξεπερασμένα τραγούδια και να γελάς μόνη σου! Θα υπάρξουν Σάββατα που θα κυκλοφορήσεις με τα μαλλιά όπως-όπως, αλλά με τη διάθεση στα ύψη. Θα υπάρξουν βράδια που θα ξεπεράσεις τις αναστολές σου και θα φλερτάρεις πρώτη! Θα χορέψεις με τα λάθος βήματα και θα το ευχαριστηθείς περισσότερο! Θα υπάρξουν φορές που θα περάσεις υπέροχα απλά καθισμένη σ'ένα παγκάκι κρατώντας ένα λιπαρό σουβλάκι στο χέρι. Μπορείς να απολαύσεις ένα βροχερό απόγευμα χωρίς να σε νοιάξει για τα μαλλιά, τα ρούχα, τα παπούτσια. Μπορείς να αγοράσεις κολιέ και σκουλαρίκια από πλανόδιους μικροπωλητές, τα οποία θα κάνουν θραύση. Μπορείς να βγάλεις τις πιο άσχημες φωτογραφίες, να τις βλέπεις μετά από καιρό και να πεθαίνεις στα γέλια. Μπορείς, περπατώντας στο δρόμο να ακούς τη μουσική που σου αρέσει και να ταξιδεύεις μέσα στην ίδια σου την πόλη. Μπορείς κάθε φορά που ακούς ένα καινούριο για σενα τραγούδι να χαίρεσαι για ένα λόγο ανεξήγητο. Μπορείς να δεις μια ταινία του Αλμοδοβάρ με βαρύ συναίσθημα και παράλληλα να γελάσεις με τον πρόστυχο λόγο του. Μπορείς να ανταποδώσεις το γλυκό χαμόγελο του όμορφου νεαρού που σε κοιτούσε στο μετρό. Μπορείς να βλέπεις τις ίδιες ταινίες και να συγκινείσαι πάντα στο ίδιο σημείο. Μπορείς να ανάψεις αρωματικά κεριά και να διαβάσεις εκείνη την ερωτική ποιητική συλλογή που αγόρασες πριν καιρό. Μπορείς να χαρίσεις σοκολάτες και γλειφυτζούρια στους φίλους σου, να τους αγκαλιάσεις σφιχτά και να τους νταντέψεις! Μπορείς να κλείσεις τα μάτια και να ονειρευτείς αυτό που δεν έχει συμβεί ακόμα...Πόσα πολλά μπορείς να κάνεις...Διαλέγεις και παίρνεις.



Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011


Πάρε με, Βασίλης Παπακωνσταντίνου.


http://www.youtube.com/watch?v=hlh0IHowK0

Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου τα δυο σου μάτια
και χαράζουν τον αέρα.
Η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου & εγώ απόψε
έχω επίσημη πρεμιέρα.

Πάρε με, πάρε με μέσα σου να κρυφτώ σαν να μην
έζησα πριν απ'το βράδυ αυτό...

Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο. Να με φιλάς
όλη τη νύχτα όσο αντέξεις. Σαν φλιπεράκι γελαστό, ξετρελαμμένο
σου δίνω ακόμα μια μπίλια για να παίξεις...

Πάρε με, πάρε με μέσα σου να κρυφτώ σαν να μην
έζησα πριν απ'το βράδυ αυτό...

Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου & κοιμήσου. Εγώ θα πιάσω
μια γωνίτσα στο κρεβάτι. Όχι πως έχω το κλειδί του
παραδείσου, μα σ'αγαπώ & αυτό νομίζω είναι κάτι...


Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011



Υπάρχουν τραγούδια που με το πρώτο άκουσμα σού μιλούν. Υπάρχουν τραγούδια "πέτρες".
Εκείνες οι πέτρες που ταράζουν τα νερά και ξυπνούν εκείνες τις μνήμες που ξεθώριασε η λήθη.


Θα είμαι εκεί, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας.

http://www.youtube.com/watch?v=BqB4jP10Sjw


Θα είμαι εκεί. Στις πιο κρυφές διαδρομές σου, θα είμαι εκεί.
Θα είμαι εκεί, μικρές ρωγμές απ'τις στιγμές σου, θα είμαι εκεί.
Στην καθημερινότητα σου, σκόνη απ'τα αστέρια στα μαλλιά σου, θα είμαι εκεί.
Κι ας λες πως θες να μ'αποφύγεις, στα αδιέξοδα που καταλήγεις, θα είμαι εκεί.
Στα τόσα έξοδα του μήνα, λιμάνι μέσα στην Αθήνα, θα είμαι εκεί.

Θα είμαι εκεί. Αόρατος, δεν θα με βλέπεις, θα είμαι εκεί.
Θα είμαι εκεί, στα ασήμαντα που παραβλέπεις, θα είμαι εκεί.
Θα σ'αγκαλιάζω δίχως χέρια, φεγγάρι μες τα μεσημέρια, θα είμαι εκεί.
Όταν θα βγαίνεις μ'άλλους τύπους, μες της καρδούλας σου τους χτύπους, θα είμαι εκεί.
Στα τόσα έξοδα του μήνα, λιμάνι μέσα στην Αθήνα, θα είμαι εκεί.