Πόσο δίκιο είχε τελικά αυτός που είπε πως η ευτυχία κρύβεται στα απλά πράγματα...Είμαι σίγουρη πως ήταν ένας άνθρωπος χορτασμένος ζωή, ντυνόταν απλά και γελούσε δυνατά. Ταξίδευε πολύ, αγάπησε και αγαπήθηκε. Σίγουρα έκανε λάθη και ίσως να τα επανέλαβε πάνω από μία φορά. Όταν το σπίτι γεμίζει με φίλους, η κούραση όλης της μέρας ξεχνιέται μονομιάς. Ξαφνικά ο χρόνος αποκτά άλλη διάσταση και η νύχτα μπορεί να γίνει ατέλειωτη αν το θελήσεις. Πόσο μ'αρέσει να βλέπω τους ανθρώπους μου να γελούν! Να γελάμε μαζί για τα ίδια πράγματα. Να αγκαλιαζόμαστε σφιχτά και να πίνουμε σε κάθε τι πολυπόθητο. Ευλογημένες στιγμές. Εύχεσαι όλη σου η ζωή να κυλήσει έτσι. Με φίλους. Τρομακτική η δύναμη που κρύβουν οι άνθρωποι όταν είναι μαζί. Κάποιοι, βέβαια, θα λείπουν. Νομίζεις, όμως, πως αν τραβήξεις την κουρτίνα θα τους δεις χαμογελαστούς, να στέκονται από κάτω όπως παλιά...Άλλοι είναι μαζί σου νοερά και το ξέρεις κι άλλοι πάλι τείνουν να γίνουν μια μακρινή ανάμνηση. Πώς χάνονται τα φώτα των δρόμων πίσω μας...κάπως έτσι...