RAUS!
Το μυαλό μου θυμίζει καυτό χυλό και οι σκέψεις μου αρνούνται πεισματικά να μπουν σε μια τάξη. Ακούω, βλέπω, παρατηρώ και πάλι άκρη δεν βγάζω. Μόλις σήμερα άκουσα για ένα "φρέσκο" διαφημιστικό κατασκεύασμα στο Dusseldorf της Γερμανίας με αντικείμενο χλευασμού την Ελλάδα, φυσικά και την πολυσυζητημένη επιστροφή μας στη δραχμή. Ο Έλληνας πρόξενος επενέβη και απάντησε αναλόγως.
Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει και το εθνικοπατριωτικό μας αίσθημα θίγεται. Και τότε είναι που μια ιστορική "Δευτέρα Παρουσία" αναβιώνει με τρόπο σχεδόν γραφικό. Τότε από στόματα φλεγόμενα -ή και δήθεν φλεγόμενα- ξεπηδούν παραληρηματικά φράσεις όπως "όταν εμείς χτίζαμε τον Παρθενώνα, αυτοί ήταν κρεμασμένοι στα δέντρα, έτρωγαν βολβούς και ρίζες!", "μπορεί να μας λένε τεμπέληδες, δεν σφαγιάσαμε, όμως, κανένα λαό.", "εμείς δεν έχουμε στο DNA μας το ναζισμό." Δεν αντιλέγω πως όλα αυτά μπορεί να έχουν μια βάση. Είναι, όμως και πολύ εύκολο να υποπέσουμε σε βεβιασμένες γενικεύσεις, όπως και κάνουμε. Θεωρώ πως πρόκειται για ένα φτηνό παζάρεμα των ιδεών και αξιών που διαμορφώθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια και αποτέλεσαν κοιτίδα του πολιτισμού εν γένει, για μια σαθρή και νεκρή πλέον επιχειρηματολογία που στερείται "επικαιρότητας" με μοναδικό σκοπό να αντισταθμίσουμε την κακή φήμη. Αν το παρόν που εμείς διαμορφώνουμε δεν είναι σε θέση να αντέξει αυτή τη βαριά παρακαταθήκη τις πταίει; Αν η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι οι παραπλανημένοι και οι αφελείς ποιος άλλος ευθύνεται; Όταν η υγεία, η παιδεία, η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη αποτελούν ξεπεσμένες έννοιες για την ελληνική πραγματικότητα, όταν οι δυνάμεις της αστυνομίας ξυλοκοπούν αδιακρίτως και με πρωτοφανές μένος τους πολίτες, τους φλομώνουν στα καρκινογόνα αέρια και συνεργάζονται απροκάλυπτα με το παρακράτος για ποια δημοκρατία μιλάμε; Ποιον θεσμό και ποιους προγόνους επικαλούμαστε όταν όλοι -τρόπος του λέγειν, σαφώς και όχι όλοι- είμαστε μέχρι τη μύτη στη βρωμιά; Με σημαία την πολιτική διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις, την αβάσταχτη γραφειοκρατία, τα κόμματα καριέρας, τη σκόπιμη υποβάθμιση και κατ'επέκταση ανεπάρκεια του δημοσίου, την κυνικότητα των πολιτικών, αυτών των ανυπέρβλητων βλημάτων που κατοικούν στο χώρο, την κοροϊδία και τη λάσπη πορευόμαστε χρόνια τώρα. Οι συγκεκριμένοι πολιτικοί και τα πιστά τους "σκυλάκια", εντός και εκτός πολιτικού χώρου, έχουν επιτρέψει τον χλευασμό, τον διασυρμό και τον ξεπεσμό της χώρας τόσο στα δικά μας μάτια όσο και στων ξένων ανιδιοτελών "φίλων" μας.
Δεν μας χρειάζεται κανείς απ'αυτούς. Δεν μας χρειάζονται άλλοι οικονομικοί νταβατζήδες, δεν μας χρειάζονται "Λούκουλλοι" πολιτικοί να αποφασίζουν για το ψωμί μας με χορτάτη κοιλιά και να κοστολογούν το μόχθο μας, δεν μας χρειάζονται άλλοι χουντικοί, καμουφλαρισμένοι αλήτες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν μας χρειάζονται οι μεγαλοπαράγοντες στον αθλητισμό, οι βολεμένοι βλάκες στα πανεπιστήμια και οι κομπογιαννήτες στα νοσοκομεία. Δεν χρειαζόμαστε εμπόρους ελπίδας και τσιφλικάδες στα όνειρα μας. Ο ουρανός, η θάλασσα, το χώμα και οι πέτρες είναι δικά μας.
ΕΞΩ!
Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο συμβαίνει και το εθνικοπατριωτικό μας αίσθημα θίγεται. Και τότε είναι που μια ιστορική "Δευτέρα Παρουσία" αναβιώνει με τρόπο σχεδόν γραφικό. Τότε από στόματα φλεγόμενα -ή και δήθεν φλεγόμενα- ξεπηδούν παραληρηματικά φράσεις όπως "όταν εμείς χτίζαμε τον Παρθενώνα, αυτοί ήταν κρεμασμένοι στα δέντρα, έτρωγαν βολβούς και ρίζες!", "μπορεί να μας λένε τεμπέληδες, δεν σφαγιάσαμε, όμως, κανένα λαό.", "εμείς δεν έχουμε στο DNA μας το ναζισμό." Δεν αντιλέγω πως όλα αυτά μπορεί να έχουν μια βάση. Είναι, όμως και πολύ εύκολο να υποπέσουμε σε βεβιασμένες γενικεύσεις, όπως και κάνουμε. Θεωρώ πως πρόκειται για ένα φτηνό παζάρεμα των ιδεών και αξιών που διαμορφώθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια και αποτέλεσαν κοιτίδα του πολιτισμού εν γένει, για μια σαθρή και νεκρή πλέον επιχειρηματολογία που στερείται "επικαιρότητας" με μοναδικό σκοπό να αντισταθμίσουμε την κακή φήμη. Αν το παρόν που εμείς διαμορφώνουμε δεν είναι σε θέση να αντέξει αυτή τη βαριά παρακαταθήκη τις πταίει; Αν η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι οι παραπλανημένοι και οι αφελείς ποιος άλλος ευθύνεται; Όταν η υγεία, η παιδεία, η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη αποτελούν ξεπεσμένες έννοιες για την ελληνική πραγματικότητα, όταν οι δυνάμεις της αστυνομίας ξυλοκοπούν αδιακρίτως και με πρωτοφανές μένος τους πολίτες, τους φλομώνουν στα καρκινογόνα αέρια και συνεργάζονται απροκάλυπτα με το παρακράτος για ποια δημοκρατία μιλάμε; Ποιον θεσμό και ποιους προγόνους επικαλούμαστε όταν όλοι -τρόπος του λέγειν, σαφώς και όχι όλοι- είμαστε μέχρι τη μύτη στη βρωμιά; Με σημαία την πολιτική διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις, την αβάσταχτη γραφειοκρατία, τα κόμματα καριέρας, τη σκόπιμη υποβάθμιση και κατ'επέκταση ανεπάρκεια του δημοσίου, την κυνικότητα των πολιτικών, αυτών των ανυπέρβλητων βλημάτων που κατοικούν στο χώρο, την κοροϊδία και τη λάσπη πορευόμαστε χρόνια τώρα. Οι συγκεκριμένοι πολιτικοί και τα πιστά τους "σκυλάκια", εντός και εκτός πολιτικού χώρου, έχουν επιτρέψει τον χλευασμό, τον διασυρμό και τον ξεπεσμό της χώρας τόσο στα δικά μας μάτια όσο και στων ξένων ανιδιοτελών "φίλων" μας.
Δεν μας χρειάζεται κανείς απ'αυτούς. Δεν μας χρειάζονται άλλοι οικονομικοί νταβατζήδες, δεν μας χρειάζονται "Λούκουλλοι" πολιτικοί να αποφασίζουν για το ψωμί μας με χορτάτη κοιλιά και να κοστολογούν το μόχθο μας, δεν μας χρειάζονται άλλοι χουντικοί, καμουφλαρισμένοι αλήτες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν μας χρειάζονται οι μεγαλοπαράγοντες στον αθλητισμό, οι βολεμένοι βλάκες στα πανεπιστήμια και οι κομπογιαννήτες στα νοσοκομεία. Δεν χρειαζόμαστε εμπόρους ελπίδας και τσιφλικάδες στα όνειρα μας. Ο ουρανός, η θάλασσα, το χώμα και οι πέτρες είναι δικά μας.
ΕΞΩ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου