Στιγμές...

Αν όλη η ζωή μοιάζει με ηλιόλουστη βόλτα πάνω σε ποδήλατο...
Αν σου επιτρέπει να αφήνεις τα χέρια απ'το τιμόνι ή
τα πόδια απ'το πετάλι και να κοιτάς ευθεία...
Αν αφήνεις τον ήλιο να χτυπά αλύπητα το πρόσωπό σου...Aν στ'αυτιά σου αντηχεί μονάχα το γέλιο των αγαπημένων σου φίλων...
Αν τα μάγουλα σας έβαψε κόκκινα ο ήλιος βουτώντας στη θάλασσα
εκείνο το απόγευμα που γυρνούσατε πίσω με το τραμ...
Αν δεν χωρίζονται οι ζωές κάπου ανάμεσα στις γραμμές του μετρό...
Αν βουτάς τα χέρια μέσα σε πολύχρωμες μπογιές και αφήνεις
αποτυπώματα σε λευκό τοίχο...Αν στάξει στο άσπρο σου φόρεμα καρπούζι και πεπόνι...
Αν την επιθυμία σου κάψει το ρακόμελο...
Αν τη στιγμή φωτίσει το κερί και δυο καστανά μάτια...
Αν αφήσεις τις νότες να σε ταξιδέψουν...
Αν οι νύχτες λαμπιρίζουν όπως τα εύθραυστα φώτα της πόλης κοιτώντας τη από ψηλά...
Αν η ζεστασιά εκείνου του χεριού είναι πάντα εκεί...
Αν αυτή η φωνή πάντα σε ησυχάζει κι αν αυτό το γέλιο πάντα σε εκπλήσσει...
Αν σημαδέψουν για σενα την πανσέληνο με το δάχτυλο και σου πουν... "..."...

Τότε ξέρεις...

The greatest, Cat Power

http://www.youtube.com/watch?vUowZbpQkCO8

Το κλεμμένο κλαδί


Στη νύχτα θα μπούμε
για να κλέψουμε
ένα κλαδί ανθισμένο

Θα περάσουμε τον τοίχο,
στον ερεβώδη ξένο κήπο,
δυο σκιές μες στο σκοτάδι.

Ακόμα δεν έφυγε ο χειμώνας
και ξαφνικά η μηλιά
μοιάζει να έγινε
καταρράχτης αστεριών ευωδιαστών.

Στη νύχτα θα μπούμε
ως το τρεμουλιαστό της στερέωμα
και τα μικρά σου χέρια και τα δικά μου
θα κλέψουν τ'αστέρια.

Και σιωπηλά
στο σπίτι μας,
στη νύχτα και στο σκοτάδι,
με τα βήματα σου θα μπει
το άηχο βήμα της ευωδιάς
και με τα πόδια μ'άστρα γεμάτα
το διάφανο σώμα της άνοιξης.


Πάμπλο Νερούντα.

Προς Π. και Χρ.

Γέλα πουλί μου, Κατσιμήχες

http://www.youtube.com/watch?v=sOWjLa4AsPk


Για τους κύκλους μας που έκλεισαν και γι'αυτούς που θα ανοίξουν...

Θα πενθώ πάντα- μ'ακούς;- για σενα,
μόνος, στον παράδεισο.

(......)

Μιλημένα τα σώματα και οι βάρκες που έκρουσαν γλυκά
Οι κιθάρες που αναβόσβηναν κάτω από τα νερά
Τα "πίστεψε με" και τα "μη"
Μια στον αέρα, μια στη μουσική

(.......)

Παιδί με το λιβάνι και με τον κόκκινο σταυρό
Την ώρα που βραδιάζει στων βράχων το απλησίαστο
Πενθώ το ρούχο που άγγιξα και μου ήρθε ο κόσμος.

(.......)

Έτσι μιλώ για σενα και για μενα

Επειδή σ'αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
να μπαίνω σαν πανσέληνος
από παντού, για το μικρό το πόδι σου μεσ'στ'αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
μέσ'από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε

Ακουστά σ'έχουν τα κύματα
πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
πώς λες ψιθυριστά το "τι" και το "ε"
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
πάντα εμείς το φως κι η σκιά

Πάντα εσύ τ'αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεγμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά.

(.......)

Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ'αγαπώ και σ'αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία
που το εξαργυρώνει.

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ'ουρανού με τ'άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή
που πια δεν έχω τίποτε άλλο
μες τους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
να φωνάζω από σενα και να με χτυπάει η φωνή μου
να μυρίζω απο σενα και ν'αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ'αλλού φερμένο
Δεν τ'αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ'ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μεσ'στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
να μιλώ για σενα και για μενα.

(.......)

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ'ακούς
της αγάπης
μια για πάντα το κόψαμε, μ'ακούς
και δε γίνεται ν'ανθίσει αλλιώς, μ'ακούς
Σ'άλλη γη, σ'άλλο αστέρι, μ'ακούς
δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
που αγγίξαμε ο ίδιος, μ'ακούς...

(......)


Αποσπάσματα από το "Μονόγραμμα".


--------------


Πριν από τα μάτια μου ήσουν φως.
Πριν από τον Έρωτα, έρωτας.
Κι όταν σε πήρε το φιλί, Γυναίκα.

Επίγραμμα.


Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας
πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι
κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά.

Μικρά Έψιλον.



Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα. Ό,τι αγαπώ
βρίσκεται στην αρχή του πάντα.

Ήλιος ο πρώτος.



Κοιμήσου καραμέλα μου για να σε πιπιλίσω.

----------

Κατά τ'άλλα, τρώω περγαμόντο για να ξημερώσει
και γράφω ποιήματα για να ερωτεύομαι σωστά.

----------

Γρατζουνάει το πρώτο σου φιλί, όπως το πρώτο σου ποίημα.

---------

Κάποτε νιώθω σαν να'μαι ανάμεσα σ'αυτούς που
δεν γνώρισα ποτέ.

---------

Την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις.

---------

Και στον ενεστώτα του αρέσει να ξενοπλαγιάζει
ο έρωτας και στον παρακείμενο. Με λίγο παραπάνω πιπέρι κατά
την περίσταση.


Εκ του πλησίον.

Γυμνό σώμα, Γιάννης Ρίτσος


Είπε:
ψηφίζω το γαλάζιο.
Εγώ το κόκκινο.
Κι εγώ.

Το σώμα σου ωραίο
Το σώμα σου απέραντο.
Χάθηκα στο απέραντο.

Διαστολή της νύχτας.
Διαστολή του σώματος.
Συστολή της ψυχής.

Όσο απομακρύνεσαι
σε πλησιάζω.

Ένα άστρο
έκαψε το σπίτι μου.

Οι νύχτες με στενεύουν
στην απουσία σου.
Σε αναπνέω.

Η γλώσσα μου στο στόμα σου
η γλώσσα σου στο στόμα μου-
σκοτεινό δάσος.
Οι ξυλοκόποι χάθηκαν
και τα πουλιά.

Όπου βρίσκεσαι
υπάρχω.

Τα χείλη μου
περιτρέχουν τ'αφτί σου.

Τόσο μικρό και τρυφερό
πώς χωράει
όλη τη μουσική;

Ηδονή-
πέρα απ'τη γέννηση,
πέρα απ'το θάνατο. Τελικό κι αιώνιο
παρόν.

Αγγίζω τα δάχτυλα
των ποδιών σου.
Τι αναρίθμητος ο κόσμος.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πώς πλάθεται και καταρρέει
όλος ο κόσμος;

Η γλώσσα εγγίζει
βαθύτερα απ'τα δάχτυλα.
Ενώνεται.

Τώρα
με τη δική σου αναπνοή
ρυθμίζεται το βήμα μου
κι ο σφυγμός μου.

Δυο μήνες που δε σμίξαμε.
Ένας αιώνας
κι εννιά δευτερόλεπτα.

Τι να τα κάνω τ'άστρα
αφού λείπεις;

Με το κόκκινο του αίματος
είμαι.
Είμαι για σενα.

Αθήνα, 24.9.80

Κάπου είχα ακούσει πως το χιόνι είναι ευτυχία...απλά τράβα την
κουρτίνα που σου την στερεί...


Graig Armstrong,

Finding beauty
http://www.youtube.com/watch?vC2d3_qbhKBw&feature=related

Rise
http://www.youtube.com/watch?vTO9H99uCKO8&feature=related

Wake up in New York
http://www.youtube.com/watch?v=IqKaZCaAykM

"Αλίμονο στο φτωχό εκείνο κορίτσι που παρεκκλίνει απ'το
δρόμο της αμαρτίας!..."

Καρλ Κράους



Κυρίες μου, είστε όλες υπέροχες...