Τετάρτη 18 Μαΐου 2011


Στιγμές...

Αν όλη η ζωή μοιάζει με ηλιόλουστη βόλτα πάνω σε ποδήλατο...
Αν σου επιτρέπει να αφήνεις τα χέρια απ'το τιμόνι ή
τα πόδια απ'το πετάλι και να κοιτάς ευθεία...
Αν αφήνεις τον ήλιο να χτυπά αλύπητα το πρόσωπό σου...
Aν στ'αυτιά σου αντηχεί μονάχα το γέλιο των αγαπημένων σου φίλων...
Αν τα μάγουλα σας έβαψε κόκκινα ο ήλιος βουτώντας στη θάλασσα
εκείνο το απόγευμα που γυρνούσατε πίσω με το τραμ...
Αν δεν χωρίζονται οι ζωές κάπου ανάμεσα στις γραμμές του μετρό...
Αν βουτάς τα χέρια μέσα σε πολύχρωμες μπογιές και αφήνεις
αποτυπώματα σε λευκό τοίχο...
Αν στάξει στο άσπρο σου φόρεμα καρπούζι και πεπόνι...
Αν την επιθυμία σου κάψει το ρακόμελο...
Αν τη στιγμή φωτίσει το κερί και δυο καστανά μάτια...
Αν αφήσεις τις νότες να σε ταξιδέψουν...
Αν οι νύχτες λαμπιρίζουν όπως τα εύθραυστα φώτα της πόλης κοιτώντας τη από ψηλά...
Αν η ζεστασιά εκείνου του χεριού είναι πάντα εκεί...
Αν αυτή η φωνή πάντα σε ησυχάζει κι αν αυτό το γέλιο πάντα σε εκπλήσσει...
Αν σημαδέψουν για σενα την πανσέληνο με το δάχτυλο και σου πουν... "..."...

Τότε ξέρεις...



3 σχόλια: