Aρκάς…

Η ανάγνωση των ιστοριών του είναι σίγουρα ένας από τους καλύτερους τρόπους για να περνούν ευχάριστα οι μεσημεριανές -και όχι μόνο- ώρες και να εκμηδενίζονται οι αποστάσεις σε μετρό και λεωφορεία καθώς προσφέρουν μεγάλες δόσεις γέλιου και οξύνουν τη σκέψη με χιουμοριστικό τρόπο. Ποιος δεν έχει ακούσει, λοιπόν, για τον Αρκά;
Εάν ο Αρκάς ήταν πολιτικός γελοιογράφος θα είχε την ευκαιρία να παράγει γέλιο απ’την πολλές φορές αξιοχλεύαστη καθημερινότητα. Φαίνεται, όμως, πως ψάχνει κάτι πέρα από όλα αυτά ή μάλλον κάτω απ’όλα αυτά. Προσπαθεί να αποκαλύψει και να φέρει στην επιφάνεια τους βαθύτερους μηχανισμούς των ανθρώπινων πράξεων και της ανθρώπινης συνείδησης. Δεν διστάζει να φανερώσει τη διττή φύση που όλοι είτε λίγο είτε πολύ κρύβουμε μέσα μας, αυτή του έλλογου όντος και αντίθετα την ποταπή και ζωώδη. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Αρκάς ξεπερνά την αρχέγονη λειτουργία της ως μέσο νοηματοδότησης του κόσμου και επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων καθώς με επιτυχή τρόπο μετασχηματίζει τα νοήματα και «παίζει» με τα συμφραζόμενα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους απολαυστικούς διαλόγους ανάμεσα στον αγχώδη κόκορα και το απαθές γουρούνι ή τις κοινωνικές ανησυχίες που υποφώσκουν στον «Ισοβίτη»; Στις ιστορίες του ανά τα χρόνια κυριαρχούν ζεύγη έντονων αντιθέσεων τα οποία έρχονται να «σαρώσουν» διαδοχικά την τέχνη, την σεξουαλικότητα, τις απόρροιες του πολέμου και της τεχνολογίας, τους θεσμούς του σωφρονισμού και της οικογένειας. Η επικαιρότητα έρχεται να «κολλήσει» περίτεχνα στις ιστορίες του Αρκά καθώς με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται η διεισδυτική του ματιά και η ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ του, γεγονός που αποτελεί και το συστατικό της επιτυχίας του. Έχει κερδίσει επάξια το αναγνωστικό του κοινό χρόνια τώρα γιατί απλά αποκωδικοποιεί την ανθρώπινη φύση και την εκλαϊκεύει χωρίς δισταγμό.