LET IT SNOW!

Δέκα δάχτυλα αγκιστρωμένα γύρω από μια κούπα ζεστού, αρωματικού καφέ, καλή μουσική και πολύ κρύο είναι μια συνθήκη μοναδική. Η "βασίλισσα του χιονιού" δραπέτευσε απ'τις σελίδες του παραμυθιού και σεργιανά με το έλκηθρο της σε ουράνια μονοπάτια. Οι νιφάδες χορεύουν μεθυσμένες, έρμαια του παγωμένου αέρα, έξω απ'το παράθυρο μου. Τώρα καταλαβαίνω πόσο μου είχε λείψει ο χειμώνας. Τώρα που ακούω τη μουσική ενός κουρδιστού μπιμπελό και το μυαλό μου ταξιδεύει. Αυτή η θαλπωρή που μπορεί να προσφέρει μια αγκαλιά, ένα γέλιο, δυο λαμπερά μάτια, ένα αγαπημένο κασκόλ είναι αναντικατάστατη μια εποχή σαν κι αυτή.
Θα ήθελα, όμως, να βρεθώ κάπου αλλού. Κάπου μακριά απ'την πόλη που αγαπώ. Για λίγο. Σ'ένα ξύλινο σπιτάκι ας πούμε, περιτριγυρισμένο από έλατα και άγρια λουλούδια. Μ'ένα φουντωμένο τζάκι και ζεστές, κόκκινες φλοκάτες. Να κοιτάξω απ'το παράθυρο και να δω τους ήρωες του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Κάιν και Γκέρτα, να τρέχουν ανέμελοι και να χαζεύουν τους ασφόδελους. Να περπατήσω μόνη σε δρόμους άγνωστους, να νιώσω ελεύθερη, να ζεστάνω τα χέρια μου στη φωτιά, να γράψω πάνω σε νοτισμένο τζάμι, να πιω κρασί με κανέλα, να τυλιχτώ σε μια κουβέρτα και να ακούσω παραμύθια από φωνή οικεία και αγαπημένη, να τη συνηθίσουν ξανά τα αυτιά μου. Να αποκοιμηθώ μέσα σε χέρια γνώριμα που ξέρουν να αγκαλιάζουν. Αυτό θέλω για τα Χριστούγεννα. Μετά θα επιστρέψω.

Electric,Madrugada

http://www.youtube.com/watch?v=Uhvm9E8rUuk

.....Holding on to you again
No rushing, don't rush it my love
Holding, holding on to you.....