Τελευταία παράσταση...

Πόσο περίεργα νιώθω κάτι ώρες και στιγμές και πάντα κάτι θα "φταίει" γι'αυτό. Μάλλον είναι η δυνατή χειραψία που θα σε ενθαρρύνει να χαμογελάσεις διάπλατα ακόμα κι αν δεν σου ανταποδώσουν το ίδιο μεγάλο χαμόγελο. Η συναισθηματική εκμυστήρευση που μπορεί να σου χαρίσει ανενδοίαστα κάποιος μέχρι πολύ πρόσφατα άγνωστος και να θριμματίσει ένα κομμάτι της καρδιάς σου. Μπορεί να είναι η τελευταία παράσταση που έφταιξε αυτή τη φορά. Ήμουν εκεί, όμως, και χειροκρότησα δυνατά. Η απόλυτη μοναξιά φαντάζει τρομακτική και για κάποιο περίεργο λόγο -κλεισμένη πάντα μέσα στη δικιά μου- θέλησα να την απαλύνω.