ΤΣΑ!!!

Ομολογουμένως πέρασε καιρός από την τελευταία φορά. Άραγε δεν είχα τίποτα να πω; Μπα. Πάντα έχω κάτι να πω. Μάλλον θα βαριόμουν να γράψω αυτά που λέω συνέχεια καθισμένη στους καναπέδες των cafe πασχίζοντας παράλληλα να ακουστώ και να επιβληθώ στη δυνατή μουσική. Η σκέψη πολλές φορές αρνείται να καταλήξει στα δάχτυλα, το τρέμει το πληκτρολόγιο. Οι λέξεις ξύνουν πληγές. Θα ονομάσω αυτή μου την αποχή "μηχανισμό απώθησης". Εκτός αυτού, μη μου πεις πως όλα πρέπει να τα ξέρουν και όλοι. Γελάς,ε; Αφού αυτή είναι η αλήθεια. Πάντα θα κρατάς κάτι μικρό -ή και μεγάλο- για σενα και για τον σκοτεινό εαυτό σου. Μυστική συνομωσία μεταξύ των δυο σας,ένα μικρό δικό σου Χόλυγουντ με καλούς, κακούς, έντονα φώτα, αλλά και ανήλιαγα στενά, πρωταγωνιστές και κομπάρσους. Μη διανοηθείς, όμως, να περάσεις μπροστά από καθρέφτη. Θα αποκαλυφθούν όλα. Σε προειδοποιώ.